Biografija i fotografije 23

sahranaAgatha Christie je umrla 12. Januara 1976. godine u osamdeset sestoj godini zivota, od posledica prehlade, u svom domu „Winterbrook House“ u Wallingfordu, u pokrajini Oxsfordshire. Sahranjena je u krugu rodbine i najblizih prijatelja u dvoristu „St. Marys Church“ u obliznjem mestu mestu Cholsey. Max Mallowan se posle njene smrti ozenio ponovo, starom porodicnom prijateljicom, ali je ubrzo i on umro, samo dve godine posle Agathe.

spomenikU njenoj zaostavstini su pronadjene brojne kratke price sa pocetka njene spisateljske karijere koje su kasnije objavljivane. Posle njene smrti postavljene su na pozorisnu scenu jos neke adaptacije njenih romana ali je kompanija „Agatha Christie Ltd“, kao i Drustvo za zastitu njenih autorskih prava „Agatha Christie Society“ koje ce kasnije biti osnovano da brine o njenim autorskim pravima, ubrzo staviti zabranu na sve buduce adaptacije bez njihove izricite saglasnosti.

Tek crkvanekoliko njih je odobreno u periodu posle njene smrti. Najnovija adaptacija njenog romana „Deset malih crnaca“ („And Then There Were None“) postavljena je na scenu 2005. godine u reziji Kevina Eliota. Po recenzijama, radnja ove verzije drame mnogo je bliza originalu romana od adaptacije za pozoriste 1943. godine.

a_9Kao njen poslednji roman, 1977. godine objavljeno je delo „Usnulo ubistvo“ – poslednji slucaj gospodjice Marpl koji je Agatha napisala jos pre 35 godina. Punih 47 godina je Miss Marple bila jedan od glavnih likova u detektivskim romanima Agathe Christie. Te iste godine „Collins“ publikuje i njenu „Autobiografiju“ iz koje su i ovde preuzeti mnogi delovi.

Takodje su objavljeni i memoari njenog supruga Maxa Mallowana „Mallowan’s Memories“. Vec sledece godine i on je umro u 78. godini. 1979. godine „Collins“ objavljuje jos jednu kolekciju kratkih prica „Poslednji slucajevi Gospodjice Marple“.

Na slici desno: Agatha sa Maxom ispred kuce u Wallingfordu u poslednjim mesecima svog zivota

a_751980. godine pocinje intenzivno snimanje filmova i TV serija po njenim delima. Posle brojnih filmova radjenih za bioskopsko prikazivanje sedamdesetih godina, ekspanzijom televizije, sve su popularnije krace i jednostavnije TV forme. Od 1980. do 1983. godine snimljeni su filmovi i TV serije po motivima kratkih prica „Partners in Crime“, a onda na scenu prvo stupa serijal Miss Marple, 1985. godine a zatim i Hercule Poirot 1989. godine. Posle sest filmova sa Peterom Ustinovim kao Poirotom koji su snimani od 1978. do 1988. godine, kao Poirot resava da se okusa i britanski pozorisni glumac David Suchet. Agathina cerka Rosalind ga je licno izabrala za tumaca lika malog Belgijanca. Bio je to pun pogodak. David Suchet je kroz 11 sezona do sada snimio 57 naslova kao Hercule Poirot.

a_36Na slici desno: Agatha i Max 1976. godine ispred Winterbrook House u Wallingfordu

Kao Miss Marple su se u raznim ekranizacijama od 1960. do 1985. godine okusale mnoge glumice od kojih su svakako najpoznatije Margaret Rutherford, Angela Lansbury i Helen Hayes… Pravi smek ovoj neponovljivoj „bakici“ dala je tek Joan Hickson koja je od 1984. do 1992. godine kao Miss Marple snimila 12 filmova. Joan Hickson umrla je u 92. godini i poslednji film igrajuci ulogu Jane Marple snimila sa 86. godina. Od 1992. godine Geraldine McEwan tumaci lik ove simpaticne, neumorne bakice. Do sada je snimila osam filmova. I Geraldine Mc Ewan i David Suchet i dalje snimaju TV filmove po romanima „kraljice zlocina“ cija popularnost ne jenjava ni trideset godina posle njene smrti…

a_92

1999. i 2000.godine kompanija „Agatha Christie Ltd“ dace odobrenje Charlesu Osborneu koji je nekoliko godina pre toga o poznatoj knjizevnici objavio odlicnu knjigu pod nazivom The Life and Crimes of Agatha Christie da neke od njenih drama preradi u romane a sve u stilu i duhu pisanja same knjizevnice. Tako ce se pred citaocima dvadeset pet godina posle njene smrti naci jos tri romana: „Crna kafa“, „Neocekivani gost“ i „Paukova mreza“.

Jedan od najpoznatijih romana Agathe Christie „Deset malih crnaca“ dospece i na najnoviji medij – kompjuter. Krajem 2005. godine u prodaji ce pojaviti kompjuterska igra pod svojim originalnim nazivom: Agatha Christie: „And Then There Were None“. Kompanija „Chorion“ u saradnji sa kompjuterskom firmom „Adventure Company“, kao delom „DreamCatcher Interactive Inc.“ upustice se u jos jednu avanturu priblizavanja Agatinog dela novim generacijama. Pored adaptacije ovog romana za PC, u planu su jos cetiri. Vise o tome citajte na http://www.agathachristiegame.com/

mathewprichard20Agatina cerka Rosalind Margaret Hicks je predsedavala Drustvom za zastitu njenih autorskih prava „Agatha Christie Society“ od njegovog osnivanja 1993. pa sve do smrti 2004. godine. Imetak slavne spisateljice je procenjen na sest stotina miliona funti, a njime danas upravlja njen unuk Mathew Prichard, Rosalindin sin i jedini unuk Agathe Christie.

Na slici desno: Mathew Prichard, unuk Agathe Christie (2004)

museumLogoU Agathinom rodnom Torquayu postoji njen muzej ispred koga se nalazi njena bista i koji pored nekih delova namestaja koji je koristila, cuva i njene originalne beleznice u koje je zapisivala svoje „male“ ideje i mnoge druge predmete koji se vezuju sa njen rad i njena dela. Prezentaciju ovog muzeja potrazite na adresi: 

http://www.torquaymuseum.org

[divider]

bista_u_torkaju a_139 museum_2
museum_1

a_37„…Toliko je mnogo stvari koje se pamte: hodanje kroz cvjetni prostirac prema svetistu Yezidis kod Seika Adija… ljepota velike poplocane dzamije u Isfahanu – gradu iz bajke… crveni zalazak sunca pred kucom u Nimrudu… izlazak iz vlaka kod Kiliskog prijevoja u smiraj veceri… drvece New Foresta u jesen… plivanje s Rosalind u moru u Torqayu… Mathew koji igra na utakmici Etona i Harrowa… Max kako stize kuci iz rata i jede sa mnom usoljene ribe… Tako mnogo stvari – neke su luckaste, neke smijesne, neke lijepe. Ostvarene dvije najvece ambicije: vecera s Kraljicom Engleske (kako bi dadilja bila radosna. „Mackice, mackice, gdje si bila?“); ponosno posjedovanje debeljkastog „morrisa“ – vlastitog automobila! Najsnaznije prozivljeno iskustvo: Kanarinac Goldie skakuce s motke nakon cijeloga dana beznadja i ocaja…“

a_107

Sto mogu ja reci u sedamdeset i petoj?

Hvala Bogu za moj dobar zivot i za svu ljubav koja mi je pruzena…

poslednje su reci koje je napisala u svojoj „Autobiografiji“

Na slici desno – jedna od poslednjih fotografija Agate Kristi

[button color=“red“ size=“small“ link=“http://agatha-christie.net/biografija-i-fotografije-22/“ ]<< prethodna strana[/button][button color=“red“ size=“small“ link=“http://agatha-christie.net/biografija-i-fotografije/“ ]sledeća strana >>[/button]

Pogledano 50 puta, 1 pregleda danas
Oznake za ovaj tekst još uvek nisu postavljene.

Ostavite komentar

Ovo veb mesto koristi Akismet kako bi smanjilo nepoželjne. Saznajte kako se vaši komentari obrađuju.

%d bloggers like this: