Odsutan u proleće

Absent in the spring
Odsutan u proleće
Narodna knjiga – Alfa (Beograd), Jugoslavija
1996.god.
209 str.
Prevod: Mirjana Živković
Biblioteka Mega Hit, Knjiga br. 97


Godina: 1944

VISE:

Ovo je jedan od sest sjajnih ljubavnih romana, koje je Agata Kristi, pod imenom Meri Vestmakot, napisala u najboljoj tradiciji engleske proze ove vrste. Postoji zabelezen podatak da je Agata ovaj roman napisala za samo tri dana pisuci ga gotovo u jednom dahu.

Vrativsi se kuci iz posete svojoj cerki u Iraku, Dzoan Skudamor iznenada otkriva da se oseca usamljeno i skuceno u zabacenoj kuci. Ta iznenadna samoca primorava Dzoan da podvuce crtu i da se prvi put u zivotu suoci sa pravom istinom o sebi. Vrativsi se u mislima godinama unazad, Dzoan dozivljava bolno iskustvo ponovo ispitujuci svoje stavove, odnose sa ljudima i postupke, i postaje prilicno uznemirena osobom koju otkriva…

Vestije od negativnih junaka svojih detektivskih romana, Agata Kristi je uspela da od citalacke publike sakrije tragove svog literarnog zlocina, kada je 1930. godine objavila svoj prvi roman pod pseudonimom niko nije znao o kome se radi, a i godinama kasnije svega tri ili cetiri osobe znale su da je ona pisala i ljubavne romane. Od javnosti je tu tajnu uspevala da krije punih petnaest godina i prva tri romana su izasla obavijena velom tajne i pitanja: „Ko je zapravo Meri Vesmakot?“. Cak je i svoj zivot i pisanje uspevala da obavije velom misterije.

Sjajni ljubavni romani potpisani imenom misteriozne Meri Vesmakot koji su naisli na odlican prijem kako kod publike, tako i kod kritike, izasli su, zapravo ispod pera Agate Kristi. Ista knjizevna imaginacija koja je smisljala najneobicnija ubistva i vodila nas kroz zapetljane lavirinte mracnih ljudskih poriva umela je i da iznedri i podjednako uzbudljive tvorevine o onoj drugoj, svetlijoj strani covekove prirode, o njegovim istancanim emocionalnim stopama, o dramama, sto prethode iz treperavog odnosa medju polovima.

Shakespear’s Sonnet

XCVIII

From you have I been absent in the spring,
When proud-pied April, dress’d in all his trim,
Hath put a spirit of youth in every thing,
That heavy Saturn laugh’d and leap’d with him.
Yet nor the lays of birds, nor the sweet smell
Of different flowers in odour and in hue,
Could make me any summer’s story tell,
Or from their proud lap pluck them where they grew:
Nor did I wonder at the lily’s white,
Nor praise the deep vermilion in the rose;
They were but sweet, but figures of delight,
Drawn after you, you pattern of all those.
Yet seem’d it winter still, and you away,
As with your shadow I with these did play.



 

Pogledano 256 puta, 1 pregleda danas
%d bloggers like this: